Aπονοηματοδότηση και προδοσία

(αναδημοσίευση από το blog infognomonpolitics.blogspot.gr)

το Νέστορος Νικηφορίδη

Τί εἶναι ἡ ἀπονοηματοδότηση; Ἄς δοῦμε πρῶτα μερικά στοιχεῖα ἀπό τό "ποινικό μητρώο" της:

-α)  Ἡ ἀπονοηματοδότηση συνεπάγεται πάντα την μεταβολή το κέντρου βάρους τς ξουσίας, τήν μεταβολή το κέντρου λήψεως τν ποφάσεων. Σέ αὐτό ἄλλωστε ἀποσκοπεῖ ἡ ἀπονοηματοδότηση, ὅταν γίνεται μέ πρόθεση. Διότι νοεῖται καί ἀπονοηματοδότηση λόγῳ ἁπλῆς φυσικῆς -παρά φύσιν κατά βάθος- ραθυμίας.  

- β) Κάθε μορφή διαβρώσεως περνποχρεωτικά πό τό στάδιο τς  πονοηματοδοτήσεως.

Ἀπονοηματοδοτεῖται ἡ ζωή ἑκάστου ἀνθρώπου, ὕστερα οἱ συνιστῶσες τῆς κοινωνίας καί τέλος οἱ βάσεις τῆς συγκροτήσεως τῆς κοινωνίας εἰς Πολιτεία.  Ἀλλά, ὅπου ἡ κοινωνία συγκροτεῖται εἰς Πολιτεία, τέτοια Πολιτεία ἔχει κράτος (δηλαδή δύναμη, ἐξουσία) καί γίνεται αὐτή Κράτος, ἐνῶ ὅπου ἁπλῶς ὑπάρχει κράτος, δέν σημαίνει ὅτι ὑπάρχει καί κοινωνία συγκροτημένη εἰς Πολιτεία. Μέ τήν πονοηματοδότηση, κοινωνία καθίσταται κέλυφος μέ -κοινωνικό περιεχόμενο, καί τσι χρησιμοποιεται τό Κράτος  προκειμένου κοινωνία νά λεγχθ ες τό διηνεκές καί Πολιτεία ΤΗΣ νά καταργηθ.    
-γ) Μέ την απονοηματοδότηση αὐτή, τόσο ἡ κοινωνία ὅσο καί ὁ ἄνθρωπος γίνονται ἑτεροκαθοριζόμενα τεχνητά μορφώματα, σάν αὐτά τά σάϋμποργκ πού ἐπινοεῖ σήμερα ἡ κινηματογραφική ποκουλτούρα ταινιν ἐπιστημονικῆς φαντασίας καί λογικς φασίας νώπιον σων πίθανων καταστάσεων βιώνει βαθύτερα  σύγχρονος νθρωπος. Μία ἀπό αὐτές εἶναι τό βίωμα το σάϋμποργκ, τονθρώπου πού μόνο τό κέλυφός του εναι πλέον "νθρωπος", ν τό σώτερό του εναι να ρομπότ (ἤτοι αὐτόματος μηχανικός "ἐργάτης", σύμφωνα με τήν ἐτυμολογία αὐτῆς τῆς λέξεως).

Τί εναι λοιπόν ατή πονοηματοδότηση; Πς γίνεται νά μετατρέπεται σέ κενό κέλυφος κάτι πού πάρχει, ὁ ἄνθρωπος ὡς πρόσωπο, ἡ κοινωνία, ἡ Πολιτεία, τό Κράτος; Πῶς γίνεται καί ἡ ἀνομία ἐγκαθίσταται στά ἐνδότερα τοῦ ψυχισμοῦ τοῦ ἀνθρώπου, γίνεται ἀναρχία, ἠθικῶς διεστραμμένη ἤ ἀνεστραμμένη κρατική ἰδεολογία, ἄλογη ἤ παράλογη βία, ἤ καί ὠμή - ἤτοι ἄνευ οὐσιαστικοῦ λόγου, μέ πρόχειρη καί βραχυπρόθεσμη ἐπίφαση νομιμοφροσύνης καί μέ μακροπρόθεσμη καταστροφικότητα - κρατική καταστολή;


ταν νθρωπος ντικαταστήσει στήν ψυχή του καί στήν ναφορά τς συμπεριφορς του, τόν ληθινό Θεό πό ψεύτικο "Θεό"  πό ψεύτικους θεούς, τότε ρχίζει πονοηματοδότηση σων πράττει καί το,τι εναι. Ἡ προσοχή του στρέφεται εἰς "μάταια καί ψευδῆ", ἑρμηνεύει μέ ψευδῆ τρόπο ὅσα συμβαίνουν, πλάθει εἴδωλα τοῦ νοός του καί λατρεύει ὑποκειμενικές του ἰδέες ἤ ὑλικά ἀντικείμενα, ἐλπίζει σέ ἐπικράτηση τοῦ ἑαυτοῦ του καί τῶν εἰδώλων του ἐπί της γῆς -ἐν  ὅσῳ ἀκόμη δέν ἔχει ἀποδιοργανωθῆ - περαιτέρω παθαίνει σύγχυση, σκοτισμό ὅπως λέγουν οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, καί  ἐπιθυμεῖ πράγματα στρεβλά καί πού δέν στέκουν. Ἀκόμη καί ὅλως παράλογα. Ἡ ἐπιθυμία του αὐτή γίνεται σχέδιο προσωπικό ἤ καί πολιτικό, ἐνίοτε δε, ἀκόμη χειρότερα γιά τόν ἴδιο καί γιά ὅλους, σχέδιο θρησκευτικῆς τάξεως.


Συμβαίνει τότε, ὅλη του ἡ ὕπαρξη νά δονεῖται  ἀπό ρρωστημένη θρησκευτικότητα,  νά ψάχνῃ συνενόχους-συντρόφους σέ ἐγκλήματα πού θά δώσουν θύματα γιά θυσίες στίς τάχατες ἀγαθές του προθέσεις. Αἰσθάνεται τήν ἀνάγκη νά βάψει μέ αἷμα τήν ὁδό ἀπό τήν ὁποία θά ἀνέλθῃ στό βάθρο τῆς ἰδεολογικῆς του τελείωσης... μιά ἐπανάσταση λόγου χάριν! Ἕνα αἱματοβαμμένο νέο ξεκίνημα γιά τήν ἀνθρωπότητα, ἤ μία μανία γιά πρόκληση ἐθνικῆς καταστροφῆς ... Προδίδει ἔτσι τήν πατρίδα του, τήν  πολιτισμική της κληρονομιά, τήν παράδοση τῶν προγόνων του σέ ὅ,τι αὐτή ἔχει πράγματι τίμιο καί πολύτιμο. Προδοσία!


Ἀλλά ἀκόμη χειρότερη εἶναι ἡ ἀρρωστημένη θρησκευτικότητα πού ἀναζητεῖ θύματα γιά θυσίες στίς νομολόγητες προθέσεις γιά πόκτηση σχύος, θρησκευτικς πολιτικς   οκονομικς. Τότε, νομία μετατρέπεται σέ νόμο καί τάξη, λλά πό τήν νάποδη:  δικοι νόμοι, νελέητες συμπεριφορές, λεγχόμενη πληροφόρηση   παραπληροφόρηση σέ συνεχή ροή γιά τόν λαό, ξόντωση ντιπάλων  - νθρώπων, θνν, λαν, στορικς κληρονομίας, λπίδων...-  καί σχέδια πού κάποιοι προωθον γιά ξόντωση μέρους τς νθρωπότητας!  (γιά να χορτάσουν τήν παραθρησκευτικς τάξεως δίψα τους γιά θύματα).


Εἶναι χαρακτηριστικό δε, ὅτι τότε ο λέξεις χάνουν τό ληθινό νόημά τους, ν συγχρόνως πολυτοποιεται μαγική τους διάσταση, δηλαδή: Τό μέν νομα  προσλαμβάνει διότητες πηγς δυνάμεως καί πάρξεως, δέ ννοια πονοηματοδοτεται !  Συγκεκριμένα, γιά τούς μουσουλμάνους, δέν ἀρκεῖ νά ὁμολογήσῃ κάποιος ὅτι πιστεύει στόν Θεό, γιά νά θεωρηθῆ πιστός τοῦ Θεοῦ, ἀλλά πρέπει νά ὁμολογήσῃ τόν "Άλλάχ", τό ὄνομα τῆς ἀρχαίας θεότητας-εἰδώλου τῶν εἰδωλολατρῶν Ἀράβων, ὡς τόν μόνο Θεό! Τότε παύει ἀκόμη καί ἡ δυνατότητα ἐπικοινωνίας μεταξύ τῶν ἀνθρώπων:  ν τό νομα  " λλάχ" σον Θεός, τότε λέξη Θεός δέν σημαίνει τίποτα γιά τόν μουσουλμάνο ν δέν ρίζεται πό τό νομα "λλάχ", πότε γιά τόν μουσουλμάνο, ποιος δέν πιστεύει στόν λλάχ δέν πιστεύει στόν Θεό! Πρόκειται χι πλέον γιά θρησκευτικό βίωμα πίστη λλά γιά πρόβλημα λειτουργίας τς λογικς πικοινωνίας μεταξύ τν νθρώπων.


Συνέπεια; ν κάποιος πτι πιστεύει τι γιος ωάννης Πρόδρομος, πού πέδειξε τόν ησο Χριστό ς τόν Μεσσία, εναι μεγαλύτερος τν προφητν πως επε γι' ατόν καί διος ησος Χριστός, καί τι ς κ τούτου ν καί πιστεύει τι Μωάμεθ εναι "μόνος προφήτης τολλάχ", ν τούτοις, δέν πιστεύει τι Μωάμεθ εναι μεγαλύτερος προφήτης, μόνος προφήτης, τοληθινο Θεο, ἀλλά μπορε νά θεωρηθς "προφήτης" τν ράβων μέ τήν ννοια τι θελε νά  τούς δηγήσπό τήν εδωλολατρεία στήν πίστη στόν να Θεό καί σέ πολιτική νότητα, καί τίποτα πέραν ατο,  τότε λογικό καί σύμφωνο μέ τήν ἑνότητα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, θά ἦταν, νά ρευνήσ μουσουλμάνος πς καί γιατί κριβς διος Μωάμεθ (ποτιθέμενη αθεντία γιά τόν μουσουλμάνο) θεώρησε ς προηγούμενό του "προφήτη" τόν ησο Χριστό, δηλαδή να ρευνήσ καί τό ἄν γνώριζε ὁ Μωάμεθ ὅσα λέγει  ἡ  Καινή Διαθήκη περί τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου καί περί τῶν θαυμάτων τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπί τῆς γῆς, κ.λ.π., οτως στε νά μπορέσ νά σκεφθ μουσουλμάνος γιατί ὁ χριστιανός δέν δέχεται ὅτι ὁ Θεός ταυτίζεται μέ τόν Ἀλλάχ τοῦ Μωάμεθ, γιατί δέχεται τόν Ἰησοῦ Χριστό ὡς μεσσία καί Υἱό τοῦ Θεοῦ καί ὄχι ὡς ἁπλό προφήτη, ἄν ἀληθεύει ὅτι ἡ ζωή τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ προπεριγράφεται μαζί με τήν σταύρωση καί τήν ἀνάστασή του στήν Παλαιά Διαθήκη ὅπως λέγουν οἱ Χριστιανοί καί ὅπως ἐκθέτει ἀναλυτικῶς ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἰεροσολήμων στίς Κατηχήσεις του,  καί τέλος πάντων τί θά κανε καί διος Μωάμεθ προφήτης του, άν ερίσκετο νώπιον τέτοιων συγκλονιστικν ποκαλύψεων περί τοησο Χριστο.  Ὡστόσο, προδοσία τς σχέσεως το μουσουλμάνου μέ τόν ληθινό Θεό καί τούς λλους νθρώπους, κφράζεται μέ τήν εἰδωλολατρική-μαγική προσήλωσή του στίς λέξεις  "Ἀλλάχ" καί Μωάμεθ, " καί μέ τήν συνακόλουθη  ὑποχρεώσή του (τοῦ μουσουλμάνου) νά θεωρήσῃ πάραυτα ὡς βλάσφημο τόν χριστιανό πού διαφοροποίησε τόν ἀληθινό Θεό ἀπό τόν "Ἀλλάχ",  τόν μεγαλύτερο προφήτη ἀπό τόν "Μωάμεθ", καί  τήν Ἁγία Γραφή ἀπό τό "ἱερό κείμενο τοῦ Κορανίου", καί εἰ δυνατόν νά τόν σφάξῃ!


διαχωριστική γραμμή μεταξύ τοησο Χριστο καί τν ν τέλει πιστν μαθητν του φ' νός, καί τοούδα τοσκαριώτη φ'τέρου, χαράχθηκε μέ τό προδοτικό φίλημα. τσι καί κάθε προδότης. Προδίδει μέ πιφανειακή καί επίπλαστη συμπεριφορά κάθε δυνατότητά του γιά ληθινή σχέση του μέ τόν Θεό καί τούς νθρώπους.


Περιβάλλεται τό νδυμα τς ψυχρς λογικς συνέπειας μέ τόν αυτό του καί τίς ρχές του, κόμη καί θρησκευτικής τάξεως, τό νδυμα τς κοινωνικς τς θείας δικαιοσύνης, κενο τς πολιτικς σκολιότητας καί εκαμψίας αχένος, τάχατες ς τέχνης τοφικτο. Καί προδίδει στήν πραγματική ζωή καί τόν ληθινό Θεό καί τούς συνανθρώπους του.


προδότης δέν χαίρεται τήν προδοσία του. Διότι έχει προδώσει πρτα τόν αυτό του.  χει γίνει νόμος τοαυτο του χάνοντας τσι  μία –μία τίς εκαιρίες γιά κάθε μορφή ληθινς κοινωνίας.  Γι' αὐτό, οἱ δολοφονίες καί οἱ αὐτοκτονίες πού ὁ ἴδιος προκαλεῖ, ἤ πού ὁ ἴδιος δέν προσπάθησε μέ κάθε τρόπο νά ἀποτρέψῃ, δέν τόν γγίζουν!


Δετε πς κφράζουν τήν λύπη τους γιά τά ποια θύματα σχεδόν λοι ο πολιτικοί... καί ν γένει οθεοι  "νθρωπιστές" .... Δετε, κόμη, τό δειο βλέμμα τν τραπεζιτν, τό σκληρό πρόσωπο τν παγγελματιν δεολόγων, πολιτικν θρησκευτικν,  τό πίπλαστο καί νειρικό προσωπεο τν ρασιτεχνν δεολόγων, πολιτικν θρησκευτικν,   τό φευγαλέο φάλτσο βλέμμα τν ντολοδόχων πρακτόρων τς παρακμιακς πολιτικς τζέντας το  ΔΝΤ,  καί τέλος δετε τά πτώματα-θύματα πού λοι ατοί προκαλον μεσα μμεσα... Θά χετε τότε μπροστά στά μάτια σας, πς εναι δυστυχς τό κενό κέλυφος στό ποο καταντνίοτε ατό τό χαρίεν ν πού λέγεται νθρωπος, ν καί πλάσθηκε πό τόν Θεό "ς γάπη στιν", γιά νά χ καί νά δείχν, μέ καρδιά, νού, λόγους καί πράξεις, μέ κάθε πτυχή τς πάρξεώς του, μπιστοσύνη (δηλαδή πίστη) σέ ατόν τόν ληθινό Θεό -  πό τόν ποον ρχίζει καί στόν ποον τελειώνει (ετε τελειοποιούμενη, ετε καιόμενη) κάθε νοηματοδότηση.






Σχετικά με τον συντάκτη της ανάρτησης:

Ο Αλέξανδρος Ντάσκας είναι Δικηγόρος Αθηνών και ένας από τους συνδιαχειριστές του ΔΙΚΑΙΟΠΟΛΙΣ.

κανένα σχόλιο

Leave a Reply