Αναζητώντας το αληθινό “success story”: Ιατροί και νοσηλευτές του Νοσοκομείου Άρτας

   Η ειρωνεία της ζωής φέρνει κάποτε καλές ειδήσεις σε δυσδιάκριτη θέση, αναμεμειγμένες με την τραγωδία. Πολύ περισσότερο όταν ο έπαινος για τους πρωταγωνιστές τους αποφεύγεται συνήθως, καθότι ύποπτος ή δυνητικά αστόχαστος. Εθισμένοι στη μαχητικότητα που απαιτεί η επιβίωση σε ένα συγκρουσιακό κοινωνικό περιβάλλον, με πλείστα προβλήματα και κάμποση εκμετάλλευση, κρυμμένους σκελετούς και υποκρισία, προσπερνάμε συμπεριφορές αθόρυβες, αλλά τόσο σημαντικές για τη διατήρηση όσης ευγένειας και ανθρωπιάς απομένει στην κοινωνία μας. Δεν «πουλά», άλλωστε, η εγκωμιαστική αναφορά, διότι είναι ύποπτη κολακευτικής διάθεσης, επομένως και υστεροβουλίας. Όμως η επικράτηση αποκλειστικά αντιπαραθετικών ή «προβληματισμένων» προσεγγίσεων εμπεδώνει τη δυσπιστία της κοινωνίας στον εαυτό της, τη βυθίζει στην κατάθλιψη και αποβαίνει τελικά άδικη και αντιπαραγωγική, εφόσον δεν ανταμείβει την καλή επίδοση.


    Τις σκέψεις αυτές γέννησε η είδηση της επίσκεψης του Υφυπουργού Υγείας στο δημόσιο Νοσοκομείο της Άρτας, προκειμένου να συγχαρεί του ιατρούς και τους νοσηλευτές του για τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που κατέβαλαν κατά τη νοσηλεία των τραυματιών του πρόσφατου τροχαίου δυστυχήματος στην περιοχή, που συγκλόνισε με την απώλεια πολλών νεανικών ζωών ολόκληρη τη χώρα. Αυτή η επίσκεψη έγινε αφορμή για να πληροφορηθούμε ότι πολλοί αδειούχοι εκ του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού του νοσοκομείου διέκοψαν αυτοβούλως τις θερινές διακοπές τους και θυσίασαν την ολιγοήμερη ανάπαυλα από τα εξαντλητικά τους καθήκοντα, προκειμένου να συνδράμουν με υπεράνθρωπη προσπάθεια τους συναδέλφους τους στην νοσηλεία των τραυματιών του τροχαίου που διακομίστηκαν στο Νοσοκομείο. Πρόκειται για επιστημονικό προσωπικό με υψηλή κατάρτιση και ικανότητες, όπως τυγχάνει η πλειοψηφία των εργαζομένων στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.

    Αν θέλουμε επομένως να αναζητήσουμε το success story που τόσο απεγνωσμένα χρειαζόμαστε, ας το ανακαλύψουμε σε τέτοιες ειδήσεις που μπορούν να μας κάνουν λίγο πιο περήφανους για τη χώρα και τον λαό μας. Η αγόγγυστη αυταπαρνηση με την οποία έμειναν ξάγρυπνοι επί περισσότερα μερόνυχτα πάνω από τους ασθενείς τους οι ιατροί και νοσηλευτές του αρτινού νοσοκομείου συνιστά εκδήλωση μερικών πολύτιμων προτερημάτων: το αίσθημα καθήκοντος απέναντι στους συναδέλφους και την μονάδα όπου εργάζονται, την ανθρωπιά απέναντι στον συνάνθρωπο που κινδυνεύει, τον πατριωτισμό απέναντι στο έθνος που τους παρέχει την εργασιακή τους θέση. Και τον συνδυασμό της ηθικής ακεραιότητας με την υψηλή επιστημονική αξία τους.

   Η ελληνική Πολιτεία καλώς μεν εκφράζει την ηθική της επιβράβευση, οφείλει όμως και να τη μετατρέπει σε πρακτική μέριμνα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων του ΕΣΥ και των ασφαλιστικών οργανισμών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η άθλια κατάσταση πολλών κτηρίων που φιλοξενούν δημόσια ιατρεία και θεραπευτήρια, που ούτε το έργο των εργαζομένων διευκολύνει, ούτε στις ανάγκες των νοσούντων ανταποκρίνεται. Παρά τις προόδους σε αυτό το θέμα τα τελευταία χρόνια, παραμένουν πολλά τα συμπτώματα απαράδεκτης κτηριακής υποδομής. Απομένει η πολιτική ηγεσία να επιδείξει στην πράξη ανάλογο πατριωτισμό στην πράξη με τους εργαζομένους.

Σχετικά με τον συντάκτη της ανάρτησης:

Ο Αλέξανδρος Ντάσκας είναι Δικηγόρος Αθηνών και ένας από τους συνδιαχειριστές του ΔΙΚΑΙΟΠΟΛΙΣ.

κανένα σχόλιο

Leave a Reply